Projekt „My w Polsce, Polska w nas” był kontynuacją działań podejmowanych przez Komendę Chorągwi Łódzkiej ZHP na przestrzeni kilkunastu lat na rzecz Polaków i Polonii. Opierał się na organizacji letnich kolonii integracyjno-edukacyjnych dla dzieci i młodzieży polonijnej w Polsce w Ośrodku szkoleniowo-wypoczynkowym „Nadwarciański Gród” w Załęczu Wielkim.

Kontynuował wieloletnią, cykliczną współpracę z Polonią na rzecz podniesienia pozycji polskich środowisk z Wołynia, obwodu maniewickiego, podtrzymania tożsamości narodowej, ułatwienia polskim rodzinom przebywającym za granicą kontaktu z polską historią, kulturą i sztuką. Uczestnikami kolonii byli dzieci i młodzież ze Stowarzyszenia Kultury Polskiej na Wołyniu im. Ewy Felińskiej, którzy mają polskie korzenie, współpracują z łódzkimi szkołami w ciągu roku szkolnego, między innymi uczestnicząc w uroczystościach związanych z historią Polski na terenie Ukrainy, w szczególności w Kostiuchnówce wspierając nas w pracach związanych z odbudową Cmentarzy Legionistów na Wołyniu.

14-dniowy pobyt w Polsce uwzględniał doskonalenie umiejętności posługiwania się jeżykiem polskim, poznanie historii i geografii Polski oraz podtrzymywanie tradycji i kultury polskiej oraz tożsamości narodowej. Miał za zadanie zainteresowanie polskich dzieci przebywających za granicą polską kulturą i historią oraz językiem polskim. Program kolonii opierał się na cyklu warsztatów na podstawie tekstu polskiej poetki Danuty Wawiłow, nakierowujących uwagę młodych ludzi na zagadnienia niepewności, zagubienia, dokonywania wyborów, wolności – problemów nieznających wieku ani granic, mających na celu doskonalenie kompetencji komunikacyjnych, stosowania w praktyce wiadomości o systemie językowym oraz poznawania polskiej kultury, historii, obyczajowości.

Podczas trwania kolonii w Polsce uczestnicy pogłębiali również swoją wiedzę o Polsce, poznawali historie Polski związana ze 100-leciem Odzyskania Niepodległości. Zwiedzali atrakcyjne turystycznie i historycznie miejsca, uczestniczyli w warsztatach języka polskiego i wykorzystywali zdobyte umiejętności językowe w komunikacji codziennej, a także podczas pisania opowiadań i sprawozdań z odbytych wycieczek i zajęć. Wartością dodaną była możliwość poznania nie tylko historii odwiedzanego regionu, ale także tradycji i zwyczajów pielęgnowanych przez stulecia.